تبليغاتX
عاشقانه ها
 حرف دل

 

 

Emrooz bade modatha be webam sar zadam, indafe mikham harfe delamo bezanam, sade o rahat, fonte farsiam nadashtam, shoma be bozorgie khodetoon bebakhshin!

 

Emrooz dashtam be in fer mikardam, chera adama shansaye khobe zendegishono az dast midan , chera un moghe ke bayad  dorost fekr konan, nemikonan , dochare tars o dodeli mishan !!

 

Yekish khode MAN !!! yeki nist be man bege chera un moge ke bayad javabe dorost bedi, gir mikoni, mitarsi  badam mighi NA !

Nemidonam bazi vagta bayad be sedaye ghalbam gosh konam, vali man hamishe be sedaye aghlam ghosh kardam o mikonam!!

Man az un adamam ke  AGHLAM micharbe be EHSASAM !! nemidonam begam khoshbakhtane ya badbakhtane , albate ta hala az in modeli bodan zarar nakardam vali bazi vagta bayad be sedaye ghalbam gosh konam ghabl az inke dige khili dir beshe …

 

Be ghole maroof shans dare khone adamo ye bar mizane, vali aya daro baz mikoni !!!

To ye filmi shendiamke mighoft:

 

                        “ ya nemiresim ya vagti miresim ke dige dir shode”

 

Listen to your heart before tell him goodbye……..

 

|+| نوشته شده توسط سحرناز در پنجشنبه نوزدهم اردیبهشت 1387  |
  وفا
 

نه از آشنایان وفا دیده ام
نه در باده نوشان صفا دیده ام
زنامردی ها نرنجد دلم
که از چشم خود هم خطا دیده ام....
 
|+| نوشته شده توسط سحرناز در دوشنبه پنجم آذر 1386  |
 دل خوش
 

دل خوش نزدیک است

باورش کن!

و بگو!

داد بزن

آی.ای مردم شهر دل خوش نزدیک است

و اگر شاعر باران و طبیعت پرسید."دل خوش سیری چند؟؟"

دست در دست شعورش بدهیم

تا که با هم برسیم سر یک کوچه سبز                    

و نشانش بدهیم.دل خوش یعنی که

پدرت امشب هم به سلامت بر گشت!

وقت صبحانه.خدا.

از سر سفره ی مهر لقمه عشق به مادر می داد

دل خوش یعنی که

خواهرت مثل تو خوشبختی را ازلب پنجره آویزان کرد

یا همین کودک دیروز و پریروز خیال.مرد امروز نگاهت شده است

دل خوش نزدیک است

دل خوش آن جایی است که هوایش همه از عطر کسی لبریز است

که تو از راه دراز. از دل پر امید. از خدا هدیه گرفتیو سپس

شکر آن یادت رفت!

دل خوش چشمانی است

که در انبوهی هر غصه و غم

آن یکی لحظه شیرینش را

از سر شوق و شعف می چیند

دل خوش نزدیک است!

دل خوش یعنی که

مثل هر صبح بهار. از دل شبزده وسرد غرور

بر سر باغچه قلب همه

گرم وشیرین و پر ازعشق.بتابیم و سلامی بدهیم

تا دل بسته هر دانه مهر با حضور من وتو

تا خود سبز خدا رشد کند

دل خوش نزدیک است!

پی آن تا ته دنیا ندویم

یا در اندیشه دیروز به آرامش ان شک نکنیم

دل خوش نزدیک است!

باورش کن!

وبگو! داد بزن!آی ای مردم شهر

دل خوش نزدیک است!

|+| نوشته شده توسط سحرناز در جمعه بیست و هفتم مهر 1386  |
 کاش ستاره بودی!!
 

         

ستاره ها را می بینم ،هر شب

با اینکه دورند

و تو را در روز هم ، نمی بینم

کاش ستاره بودی.......کاش ستاره بودی..........کاش ستاره بودی


      




کاش ستاره بودی

|+| نوشته شده توسط سحرناز در سه شنبه هشتم خرداد 1386  |
 
 

باز کن پنجره ها را که نسیم

روز میلاد اقاقی ها را
جشن میگیرد
و بهار
روی هر شاخه کنار هر برگ
شمع روشن کرده است
همه چلچله ها برگشتند
و طراوت را فریاد زدند
کوچه یکپارچه آواز شده است
و درخت گیلاس
هدیه جشن اقاقی ها را
گل به دامن کرده ست
باز کن پنجره ها را ای دوست
هیچ یادت هست
که زمین را عطشی وحشی سوخت
برگ ها پژمردند
تشنگی با جگر خاک چه کرد
هیچ یادت هست
توی تاریکی شب های بلند
سیلی سرما با تاک چه کرد
با سرو سینه گلهای سپید
نیمه شب باد غضبناك چه کرد
هیچ یادت هست
حالیا معجزه باران را باور کن
و سخاوت را در چشم چمنزار ببین
و محبت را در روح نسیم
که در این کوچه تنگ
با همین دست تهی
روز میلاد اقاقی ها را
جشن میگیرد
خاک جان یافته است
تو چرا سنگ شدی
تو چرا اینهمه دلتنگ شدی
باز کن پنجره ها را
و بهاران را
باور کن

                                     ""نو بهارتان  نو بهاران""

|+| نوشته شده توسط سحرناز در سه شنبه بیست و نهم اسفند 1385  |
 تو نذار که عشق بمیره !!
 

آخه من دل به تو بستم ، نمی خوام بی تو بمونم

وقتی از غروب خورشید تا سحر بیدار می مونم
برای رسیدن تو ، تو دلم دعا می خونم

از همون روزی که رفتی ، دل شده مست نگاهت
روی خط صاف جاده ، چشم من مونده به راهت

چشم من مونده به راهت...!!

* * * * *
می دونم یه روز میاد که ، دوباره تو رو ببینم
برات از بهار بخونم ، تو چشات عشق رو ببینم

این روزها تموم حرفهام ، رنگ التماس گرفته
بیا تا راز نگاهت ، رو گلهای یاس بیفته

توی این روزهای درگیر ، تویی تنها تک ستاره
راز عشق و موندن و تو ، بیا زنده کن دوباره

تو همونی که وجودت ، گرمیِ نور امیده
ای تموم مهربونی ، تو نذار که عشق بمیره

تو نذار که عشق بمیره .....!!
|+| نوشته شده توسط سحرناز در یکشنبه بیست و نهم بهمن 1385  |
 ای مهربون....
 

برای  تو ..
من گلهای شب بو را به هوای غبار گرفته دلم می خوانم و قدمهايم را برای رسيدن به تو ميشمارم. ای غريبه تو بهار من هستی و  می خواهم بدانی من قطره ای هستم در تلاش برای رسيدن به دريای وجود تو، به جاودانگی نگاه تو، به آنجا که ای آفتاب، با شاخه نبات پويايی ، عشق را به همه هديه می دهی و با هر لهجه ای 
محبت را فرياد می کنی.
با اينکه تمامی مهر را در شهر عشق می فروشی، چگونه است اين عطوفت به پايان نمی رسد؟؟؟

 مگر اين مهربانی از کجا جاری می شود که ريشه های وجود آدمی را سيراب   می کند !!!!
 
بگذار که از خورجين دل در کنار واژه دوستی آنچه دارم بيرون بريزم تا خاک پايت آنها را متبرک سازد
 
. بدان که هميشه مظهر زيبايی و عشق هستی واين توئی که در پهندشت وجود من بهار را کاشتی. ای  مهربون.........
                                                                                                                                                                 

 
|+| نوشته شده توسط سحرناز در دوشنبه بیست و هفتم آذر 1385  |
 عشق من
 

باز مي گويم عشق زيباست
 عشق واژگان قلب انسانهاست
 عشق رابط ميان ساحل و درياست
عشق سرگذشت خوب نيکيهاست
 

عشق من
خواهد آمد، روزي امامن...!!!

او به من آموخت مهر و الفت را من همي با او تا بيکران سفر کردم  خسته از دنيا رفتم آنسوتر
 در حريم عشق ديدم او را من
 من چه مسعودم
 شاد و خرسندم
 من به او آنجا
 دل همي بندم.....

                                                                                                                                              
               


 

|+| نوشته شده توسط سحرناز در شنبه سیزدهم آبان 1385  |
 به دنبال عشق ...
 

                 

                                

 

                                      من ساليان سال در بدر به دنبال عشق گشته ام
                                                       من تمام سرزمينهاي دور را
                                                در جستجوي عشق زير پا گذاشته ام
                                                     من در پس کوچه هاي عاشقي
                                               دلم را ، در تک تک خانه ها يش جا گذاشته ام
                                                       من در تاريکي شبهاي تنهايي
                                                      از همه اين کوچه ها گذشته ام
                                     من چه غزلهاي عاشقانه براي عشق سروده ام
                                      من آتش عشق را ، در دل همه عشاق افروخته ام
                                 من خوشه هاي عشق را به گيسوان دختران زيبا آويخته ام
                                        من جرعه جرعه شراب عشق را ، با تو نوشيده ام
                                       من چه شبها به ياد عشق تو تا به سحر گريسته ام
                                            من در زندان تنهايي بدون عشق افسرده ام .....

|+| نوشته شده توسط سحرناز در جمعه سی و یکم شهریور 1385  |
 بوسه !!



بوسه



در دو چشمش گناه می خنديد

بر رخش نور ماه می خنديد

در گذرگاه آن لبان خموش

شعله ئی بی پناه می خنديد



شرمناك و پر از نيازی گنگ

با نگاهی كه رنگ مستی داشت

در دو چشمش نگاه كردم و گفت:

بايد از عشق حاصلی برداشت



سايه ئی روی سايه ئی خم شد

در نهانگاه رازپرور شب

نفسی روی گونه ئی لغزيد

بوسه ئی شعله زد ميان دو لب

فروغ فرخزاد

|+| نوشته شده توسط سحرناز در یکشنبه نوزدهم شهریور 1385  |
 
 
بالا